Annemie Neyts krijgt
Het Blauwe Ei 2003

 Neen, het is geen paasei. Wél een blauw ei, een kleinood in lapis lazuli, én het is een hele eer, want het is een Prijs.
De blauwe jongeren kennen al jaren de traditie van de Blauwe Kei. Die heeft minister Annemie Neyts ook al gekregen, in 1992. Het Blauwe Ei is een zusje. Een jonger zusje, dat door de vrouwen van de partij uitgereikt wordt, met name door Vrouw en Vrijheid.

Een ‘zuiniger’ prijs dan de Kei van de jongeren, die jaarlijks gegeven wordt - een ei is natuurlijk pijnlijker te leggen - neen, in alle ernst, het Blauwe Ei wordt gegeven voor "levenswerk", niet voor eenmalige of exceptionele inspanning.
Het is een vrouwenprijs, die geschonken wordt aan een liberaal, man of vrouw (tot dusver wel enkel vrouw!), die zich ingezet heeft voor de vrouwenzaak. Een ei is een zeer vrouwelijk symbool…
Waarom krijgt Annemie Neyts hem? Zij was méér dan actief in alle blauwe vrouwelijke partijgeledingen, zowel de socio-culturele als de politieke vrouwengroepen, maar ook het pure en pluralistische feminisme genoot haar volle aandacht – vroeger het VOK, nu nog Rosa, het documentatiecentrum voor de vrouwenbeweging. Haar feministische reputatie uit de gloriejaren van het feminisme gaat haar dus vooraf, maar ook daarna bleef zij zich inzetten voor een grotere deelname van vrouwen aan de politiek. Simone Claes-Van Waes, de voorzitter van de Liberale Vrouwen, typeert Annemie Neyts als iemand die nooit gedurende haar lange politieke carrière haar band met de vrouwenbeweging vergat.

De actuele aanleiding voor deze prijs is dat zij binnen haar huidig engagement het thema ‘vrouwen en globalisering’ op de agenda plaatst van internationale, politieke en diplomatieke initiatieven, thema’s als de steniging van vrouwen in Iran, de problematiek van uithuwelijking – zij schuwt ze niet. Zelf organiseerde ze een colloquium over Vrouwen en Globalisering dat de liberale kijk op globalisering wil verzoenen met een feministische en in menig interview verklaart ze dat de toekomst van de vrouwenbeweging niét bij witte vrouwen ligt.
Haar boek "Annemie in Wonderland" is meteen het enige in de veelheid van politieke boeken dat door een vrouw geschreven is, en ook vrouwenthema’s volwaardig aansnijdt, zoals een toch wel genuanceerde kijk op vrouwen in de islamwereld.

Het allereerste blauwe ei  - Antoinette Pecher (1995)

In Antwerpen bestaat reeds vele jaren de traditie van de "blauwe kei", een prijs die door jongeren wordt uitgereikt aan een verdienstelijk liberaal. De "kei" heeft er een zusje bij.

Eveneens in Antwerpen werd in 1995 de aanzet gegeven tot een nieuwe, ditmaal vrouwelijke blauwe traditie : "Het Blauwe Ei" van Vrouw en Vrijheid.

Het blauwe ei wordt geschonken aan wie in liberale kringen ijvert voor de emancipatie-gedachte.

Het allereerste Blauwe Ei, editie 1995, ging naar Antoinette Pecher.

Zij is gemeenteraadslid in Antwerpen, aktief in liberale zowel als pluralistische vrouwenorganisaties, en bekend van talloze akties en projecten die te maken hebben met "vrouwen en politiek" en "paritaire democratie".

In september 1995 maakte zij deel uit van de officiële Belgische delegatie voor de UNO-vrouwenconferentie in Peking.

historische eerste uitreiking op een zomerse vrijdagavond, 28 juli 1995, op de Schelde,
plechtig maar warm overhandigd door Aviva Dierckx aan de laureate Antoinette Pecher (links)

Een blauw ei in gepolijste steen

Blauw omdat hier een aanzet gegeven wordt

voor een nieuwe liberale traditie

Ovaal als bij uitstek vrouwelijk symbool

Een ei omdat deze prijs niet ingesteld wordt

om uitvindingen te bekronen

maar om te eren wie iedere dag opnieuw

het "ei van Columbus" uitvindt

om de vrouwenstrijd te dienen

Gepolijste steen staat voor

jarenlange onvermoeide arbeid

en met zorg werken aan een project

van een solidaire - en paritaire - wereld

Een handje erbij

als Antwerpse duiding

en omdat weinigen meer "geven"

aan de liberale beweging

en aan de vrouwenbeweging